Installaties
De betekenis van mijn installaties wordt beïnvloed door de plek waar ze worden getoond. Losse objecten komen samen in een ruimte en vormen een geheel waarin de elementen elkaar beïnvloeden en een wisselwerking aangaan met hun omgeving. Door de manier waarop ze zich tot de ruimte verhouden, kan een vertrouwde plek een andere betekenis krijgen.
Mijn installaties nodigen uit tot kijken, ervaren en associëren. Ze kunnen vragen oproepen, verwondering wekken of nieuwe verbanden zichtbaar maken. Wat gebeurt er wanneer keien zich door een landschap verspreiden, eieren een kerk binnengaan of kleine bedjes zich in een klooster verzamelen? In het samenspel van objecten, ruimte en waarnemer ontstaat ruimte voor een eigen interpretatie.
Lost (2014-2016)
De installatie Lost bestaat uit meer dan honderd grote eieren, gemaakt van gietklei. Het werk is ontstaan uit een herhalend proces van vullen, uitgieten, drogen, afwerken en bakken. Ook het aanbrengen van het glazuur vraagt om herhaling: met een injectiespuit breng ik op ieder ei een kleine hoeveelheid rode of transparante glazuur aan, die vervolgens naar beneden vloeit.
De witte eieren verbeelden de mogelijkheid van nieuw leven. Het rode glazuur roept associaties op met bloed en verlies. Het transparante glazuur heeft een andere uitstraling, maar roept eveneens vragen op. Wat betekenen de verschillende kleuren? Wat is er gebeurd? De betekenis laat ik aan de kijker.
Het grote aantal eieren en de herhaling van vormen en handelingen versterken de werking van de installatie. In de wisselwerking tussen ritme, materiaal en beeld ontstaat ruimte voor verschillende interpretaties en emoties.
99 (2018)
De installatie bestaat uit 99 halve bollen van gietklei. De vormen zijn niet identiek: de randen zijn bewust ruw gelaten. Vlak bij de rand zijn gaatjes aangebracht, waardoor na het bakken een draad is geregen. Met wol haakte ik rondom ieder schaaltje een rand, die ik vervolgens verbond met het volgende schaaltje.
De wol verloopt in kleur van donkergroen naar mosterdgeel. Zo ontstaat een landschap in aardse, groen- en geeltinten. De schaaltjes vormen samen een open landschap waarin de afzonderlijke onderdelen met elkaar verbonden zijn.
Het werk is ontstaan uit een herhalend proces van gieten, bakken, rijgen en haken. Juist in deze terugkerende handelingen ligt voor mij een belangrijke betekenis van het maakproces. In de opeenvolging van vormen en handelingen komt de kracht van ritme en herhaling terug. De wisselwerking tussen het harde materiaal van de gebakken klei en het zachte, verbindende karakter van de wol vormt een belangrijk onderdeel van de installatie.
Nest (2018)
Bij het gieten van de grote eieren ontdekte ik dat ik de vorm kon beïnvloeden door mijn manier van uitgieten. Er ontstonden sensuele vormen, waarbij het lijkt alsof er iets van binnen naar buiten wordt geduwd. Ik legde de vormen in een nest. Wat was het dat zich uit deze vormen heeft losgemaakt? En waar is het heen?
Poppenkast (2019)
Deze cocons roepen vragen op. Er zit een gaatje in. Betekent dit dat hetgeen erin zat er al uit is? Of is het juist een begin van uitkomen? Ook de combinatie van de ei-vorm met het gehaakte omhulsel roept vragen op. Hard en zacht, gesloten en open.
De cocons zijn nu nog gevuld. Maar wat gebeurt er als ze hun inhoud loslaten? Blijven dan alleen de gehaakte omhulsels achter?
Moving Stories (2022)
Moving Stories verwijst naar het nomadische leven van de keien. Alle keien hebben een reis achter de rug en een reis vóór zich. Tijdens die reis maken ze verbinding met de plaatsen die ze bezoeken. De sporen daarvan zijn terug te zien in de structuren van hun huid. Elke kei haar eigen reis, haar eigen unieke vervorming.
Daarnaast laat de kei ook sporen na in de weg die ze aflegt. Zo beïnvloeden de kei en het spoor elkaar voortdurend. Het verhaal is nooit af.
Wandkruipers (2022)
De wandkruipers zijn ontstaan uit gemengde kleiresten van de nomadische keien uit Moving Stories. De grillige vormen zijn allemaal verschillend en hebben een organisch, haast dierlijk karakter. Als losse hangende objecten zijn ze ieder op zichzelf, maar samen vormen ze een volkje dat de muur op kruipt.
De wandkruipers zijn een nieuwe bestemming voor wat overbleef uit een eerder werk. Zo ontstaat uit restmateriaal een nieuwe verzameling en een nieuw verhaal.
Hoop (2024)
Voor de tentoonstelling Driekoningen in het Karmelietenklooster maakte ik HOOP, een installatie van ruim veertig kleine ledikantjes van klei. Elk ledikantje is uniek en afgewerkt met een verschillend glazuur. Samen vormen ze een ster.
Bij het maken van HOOP liet ik mij inspireren door de behoefte aan hoop in de complexe tijd waarin we leven, de belofte die iedere geboorte in zich draagt en de ster als verbinding tussen het aardse en het hemelse.
Ieder ledikantje staat op zichzelf, maar samen vormen ze een groter geheel. De ster wordt zo een beeld van verbinding en van een hoopvolle toekomst.
Sonic Shelters (2025)
Speciaal voor het project Sounding City maakte ik in de zomer van 2025 drie hangende keien. Voor dit project vertaalden zestien kunstenaars alledaagse stadsgeluiden uit Deventer naar kunstwerken.
De geluiden van de Kloostertuin vormden mijn inspiratiebron. Ik verwachtte er een oase van rust aan te treffen, maar de klanken van de tuin werden vermengd met en soms overstemd door het stadsgeluid.
De hangende keien filteren de stadsgeluiden uit en bieden de zachte geluiden van de Kloostertuin een plek om te schuilen. Ze nemen deze bescheiden klanken op en bewaren ze in hun vorm.
Het werk werd geëxposeerd in Museum EICAS in Deventer.
Penteel (2025/26)
Voor de 25e editie van de Kunstwandelroute op het landgoed van Kasteel Huis Bergh in ’s-Heerenberg maakte ik vijf hangende keien van klei. De objecten kregen een passende plek tussen de takken van een moerbei.
De titel Penteel is een samenvoeging van penta — vijf — en kasteel. Het kasteel laat zijn sporen na in de omgeving én in dit werk. Op de vijf objecten zijn details van Kasteel Huis Bergh terug te vinden, zoals kantelen en andere karakteristieke vormen.
Zo dragen de keien niet alleen sporen van het maakproces, maar ook van de plek waar ze ontstonden.
